Free Web space and hosting from 9k.com
Search the Web

روز تولدم بود چشام به جاده خشکید

به سایت انتظار خوش آمدید

 

 

 

 

 

روز تولدم بود چشام به جاده خشکید

یادت نبود عزیزم دل من اینو فهمید

 

 

 

 

 

 

 

همدم گل گشته ام هم بستر خاکم مکن

قطره قطره می چکم از چشم خود پاکم مکن

 

 

 

 

 

هر کجا دور از تو باشم  نازنیم غربت نشینم

هر کجا پایت گذاری خاک نرم آن زمینم

 

 

 

در کنار ساحلت من قایقی شکسته ام

تو همان ساحل عشقی که بهت دل بسته ام

 

آنقدر نام تو را زیر لبم زمزمه کردم

که لبم سوخت ولی نام تو را توبه نکردم

 

 

نمی خواهم برگردی این را به همه گفته ام ،

حتی به تو ، به خودم
اما نمی دانم چرا هنوز برای آمدنت فال می گیرم
!
چرا هنوز پشت هزاران ترانه خاموش

به انتظارت نشسته ام  تا تو را آرزو کنم!!
اما هنوز نمی خواهم برگردی می دانی که

 دروغ نمی گویم اگر هنوز تو را آرزو می کنم
برای بی آرزو نبودن است
و شاید هم آرزویی

 زیباتر از تو سراغ  ندارم!!
اما هنوز هم نمی خواهم برگردی ......

 

 

 

میـــــــدانم این روزهـــا پر از دلتنـــــگی منی!

خودخـــــواهی نمیــــکنم بـــــاور کـــن مـــن از تو لبریزتر از دلتنـــگی ام

 و تنـــها امیـــد دســـت های تنـــهای مـــــــــن ،نفســهای گـــرم تـــوست که مــــرا گرم میکند

اینـــجا ، شـــب ها هنـــوز هــم بــا خـــاطره ندیـــدنت خوابــم را بهبود میدهم  وچـــــشم به راه تــــــو هستــــم تا وقتـــی می آیـــــی

 گـــل هـــای  سرنــکشیده  در قلـــبم را  بپـــایت پرپر کـــنم  و منتــظرم  تا  صبـــحی  بــیاید تــو را  ببـــینم  و دســـتان زخمی از  تنــهاییت  را

بابوســه هایم مـــداوا کنــــم.بـــاورکــــنی یا نه دیـــگرچه فرق میــــکند؟ من تنها کسی هستم که عاشقانه دوستت دارم وتاابدمنتظرت می مانم تاتوبرگردی

باز از دیار ما به سفر رفت یار ما

ای دل دگر به هیچ نیرزد دیار ما

سرمست و شاد رفت و خدا باد همرهش

رحمی نکرد بر غم ما بر انتظار ما

او رفت و صبر رفت و تحمل تمام شد

از هم گسست سلسله ی اختیار ما

گفت از تو یاد میکنم اما وفا نکرد

یادش به خیر یار فراموشکار ما

 

دلم خیلی گرفته

نمیدونم چرا ولی احساس خوبی ندارم.

دلم میخواد  از این جا فرار کنم و برم یه جای دور ....

جایی که هیج کس من رو نشناسه......هیچ کس نباشه...سکوت و سکوت و سکوت....

دلم می خواست کسی پیدا بشه و طاقت شنیدن این همه درد رو داشته باشه.....

این همه فکر واسه یه ذهن کوچیک....این همه درد ......این همه کلمه ی نگفته........

این همه سکوت.......................

         من بودم و غروبی سرخ که نشان از تاريکی تلخی داشت  به ذهنم فشار آوردم تا تو را به خاطر آورم

           ولی هر چه سعی کردم به ذهنم هم نيومدی  همان لحظه که خورشيد  داشت  می رفت

             به خاطرم اومد که تو تمام هستی من بودی و لی نميدانستم که به زيبا یهای دنيا نبايد دل بست

            به تويی که زيبايی محض بودی  آن روز غروب عشق من بود من فهميدم که وعده گلرخان وفايی ندارد

          شکوه هايی که از تو داشتم به فراموشی سپردم  و گفتم که بايد او را زخاطر برد

           خورشيد رفت و شب امد  ولی من هنوز روز را نديده ام   اگر هر غروب طلوعی دارد

          ولی اين غروب طلوعی ندارد   حالا ديگر من مانده ام و يک دنيا تاريکی

         غروب عشق اگر غمگين بود  ولی برایم دوست داشتنی بود 

 

                                             

 

 

                                        

پائيز را دوست دارم چون فصل غم است

 غم را دوست دارم چون اشك دل است

اشك را دوست دارم چون گواه دل است

دل را دوست دارم چون محبت را به من اموخت

 محبت را دوست دارم چون تو را دوست دارم

وتو را دوست دارم بي انكه بدانم چرا؟

 وحـــالا تــــو بـه مــن بگـــو چــــــرا ؟؟؟؟؟

غربت ديرينه ام را با تو قسمت مي كنم
 

تا ابد با درد و رنج خويش خلوت مي كنم
 

رفتي و با رفتنت كاخ دلم ويرانه شد
 

من در اين ويرانه ها احساس غربت مي کنم

 

با دیدگانی گریان شانه هایی خسته و دستانی لرزان
 

آمدنت را به انتظار نشسته ام باشد تا به یاری شانه های مهربانت
 

خیل خستگیهایم را زمین بگذارم

 

 خداوندا غرورم را شکستند

 پل سبز عبورم را شکستند

 چه بی رحمانه در این پاییز و غربت

 دل سنگ صبورم را شکستند

ازم  پرسید من  رو  بیشتر  دوست داری  یا  زندگی  تو .؟
خوب  من هم  راستش  رو  گفتم  : زندگیمو..
ازم  نپرسید چرا  ؟
گریه  کرد  و  رفت ..
اما  ندونست  که او ن خودش  زندگیمه..



 

 

می خوام برم یه جایی دلم گرفته از اینجا

              یه جایی که دور باشم از غصه های دنیا

                           دلم اسیر نباشه اشکام غلیظ نباشه

                                        اگر غلیظ هم باشه به پای عشقم باشه

                                                        می خوام مثل پرنده پر بکشم به هر جا

                                                                         همیشه من بمونم تو این شادی و رویاء

                                                                                              می خوام دیگه غریبه برام نمونه اینجا

                                                                                                              همه بشن آشنا واسه امروز و فردا

                                                                                                               می خوام برم یه جایی خواب ببینم بهشتو

                                                                                                                                   روز قشنگه عشق و آخر سر نوشتو

 

 

فقط چند روز دیگر تا روز دیدار با تو فاصله است ...
 

فقط چند روز دیگر فاصله است ، تا قشنگ ترین نگاه ها

و پاکترین سکوت ها در هم بیامیزید ...

من هنوز پشت این انتظار آبی رنگ  سرشار از سکوت ،   به امید دیدنت نشسته ام .

تنها یک آرزو دارم :
 

تو هم منتظر دیدنم باشی و روزها را به خاطر دیدارم  شمارش کنی .
 

چه انتظار بیهوده ای....              

 

اون کیه؟ هر کی شناختش  همه دنیا مال اونه
فقط اینو می دونم که  مثل عشق مثل جونه
تو چشمش چیزی داره که نمی شه نگاش نکرد
نمیشه که گریه ها برای خنده ها ش نکرد
اسمش نمی دونم اما می دونم نمی شه
که روزی هزار دفعه از دل جون صداش نکرد
اون کیه دستاش تو دستای بسته م می ذاره
اون کیه سر به سر دل شکستم میذاره
اون کیه همیشه وقتی که به بن بست می رسم
به راه تاز ه پیش پاهای خسته می ذاره
اون کیه؟ اون کیه ؟ اون کیه ؟

 
آن شب از غربت چشمان تو من فهمیدم
                                                     که چه طوفان عظیمی در تو بر پاست
 با نگاهی که به من واضح و روشن فهماند
                                                   که برایت عشق دیگر چقدر بی معناست
  خواستم از گل رویت بوسه ای بر گیرم
                                                تا بدانی که دل من هنوز عاشق و شیدای شماست
   من که تاوان گناه عشق را پس دادم
                                               ولی این را تو بدان که کبر و غرورت بی معناست

 

 

 

متنفرم                    ازت

 

                  

 

راه تا خانه ی تاریکی ها

راه تا خیمه ی تنهایی هاست

راه من ... جاده ی من یک پل سخت

بر سر کو چه ی دلتنگی هاست

وقتی دهکده ای می سوزد دودش را همه می بینند ،

اما وقتی قلبی می سوزد شعله اش را کسی نمی بیند.

باور کن

ای ستاره ی درخشان شبهای تاریک تنهاییم

وقتی نیستی گویا هوا بارانی است

در دل بي تاب و تبم عشق تو بود             در همه شعر شبم عشق تو بود

در همه ستاره هاي قلب من                    در همه فكر من ياد تو بود

در همه جا در همه جاي دلم                    در همه فكر غمم ياد تو بود

بي تو من غمي ندارم                            در همه غم هاي عالم ياد تو بود

آن شبي كه آمدي در ذهن من                 در همه جا در همه جاي دلم ياد تو بود

آن شب عشق شد در قلبم فزون               عشق هايم همه در ياد تو بود

كاشكي مي دونستي كه بي تو من آهي ندارم  دار و ندارم همه در عشق تو بود

 

میـخوام یه قـصری بـسـازم    پنجره هـــــاش آبی بــاشه

من بـــاشم و تــو باشی و   یک شب مهتـــــابی باشه

امشب میـخوام از آســمون    یــاسـای خـوشبــو بچیـنـم

امشب میخوام عکس تو رو  تــو خــواب گلــها بـبـیـنـــم

                                                   کــاشکی بدونـی چشماتو   به صـد تــا دنیــا نمــی دم

یه مــوج گیـســوی تــو رو   به صد تـــا دریــا نمـی دم

حـتـی اگــه دلـت نــخـواد  اســم تــو، تـــو قلب منه

چـهـره ی تـو یــادم مـیاد   وقتــی کـه بـــارون میزنه

امـشب میـخوام بـرای تو  یه فـال حـــافـظ بـگـیــرم

                                                    اگـر که خـوب در نـیـــومد   بـه احـتـرامــت بـمـیــــرم

می خوام تو رو قسم بدم  به جـون هر چی عـاشقه

به جون هرچی قلب صاف  رنـگ گــــــل شــقــایـقـه

یه وقـتـی که مـن نـبـودم  بـی خـبـر از اینـجـــا نـری

بـدون یــه خـــــدافـظـــی  پــر نـزنـی تـنـهـــا نــــری

 

صبر کن گریه زمین گیر شود بعد برو

 یا دل از دیدن تو سیر شود بعد برو

تواگر کوچ کنی بغض دلم میشکند

 صبر کن عشق به زنجیر شود بعد برو

بی تو من در اوج غمها پر پروازم شکسته

نازنینم رفتن تو تا ابد بالم رو بسته

وقتی رفتی لحظه ها از من همیشه دور دورند

 تا تو رفتی اینهمه بیگانه ها هر لحظه از من در عبورند

گل سرخی که یه روز برام خریدی         اسمشو میذارم راز دل غریبی
نامه هایی که برام  تو  مینوشتی           بوی  دستاتو میده یار قدیمی

     با انكه مرا به دام خو یش افكندی

 

     بر گریه جانگداز من می خندی

 

    گیرم كه سزاوار قفس بود دلم
 

  
    ای عشق! چرا بال و پرش را كندی
 

 

بدترين شكل دلتنگي براي كسي آن است كه در كنار

او باشي و بداني كه هرگز به او نخواهي رسيد

هر چه نوشتم ، از دلتنگی بگیر تا انکار نبودنت ،

 

همه را دسته کردم تا بدانی روزگارم چنین است .اما

 

تمام حرفم همان است که عصر آن روز میانمان گذشت

 

تا امروز. تا همیشه خوشبخت بمان